Pedagogika cyrku

Co to jest i po co jest pedagogika cyrku? Żeby dzieci nauczyły się ciekawych sztuczek i mogły się pochwalić przed innymi? To nie tak. Pedagogika cyrku to dziedzina, która bardzo znana jest w Niemczech.  Rozwija umiejętności psycho-ruchowe. Co to znaczy?

Umiejętności ruchowo-fizyczne:

Podczas żonglowania następuje wzrost koordynacji obu półkul mózgowych i koncentracji. Wykorzystuje się metody i techniki powiększające zdolności manualne. Wykorzystywane są tu elementy pedagogiki zabawy. Dzieci i młodzież uczą się poprzez ruch, aktywne zajęcia. Ćwiczenia wprowadzające to gry i zabawy ruchowe, przy których dba się o odpowiednią postawę ciała. Żonglerka, ekwilibrystyka (czyli utrzymywanie równowagi), elementy akrobatyki, klaunada to tylko niektóre z dziedzin w których każdy może znaleźć coś dla siebie.

Umiejętności społeczno-psychologiczne:

Wykorzystywane są tu innowacyjne metody, które polepszają spojrzenie na samego siebie i na otoczenie. Wielu współczesnych psychologów w Polsce chwali metodę pedagogiki cyrku, jako element akceptacji siebie. Polepszane są umiejętności dążenia do celu czy przyjmowania niepowodzeń. Dzieci uczą się nawiązywania kontaktu z rówieśnikami i prezentacji siebie, współpracy w grupie. Często te dzieci, które już się czegoś nauczyły uczą innych. Na zajęciach mają pole do rozwijania własnej kreatywności.

Takie zajęcia odbywają się już w wielu szkołach i przedszkolach w Polsce. Prowadzone są także konferencje w których wypowiadają się zarówno pedagodzy jak i psycholodzy. Najbardziej znaną instytucją zajmującą się tym tematem jest Polskie Stowarzyszenie Pedagogów i Animatorów KLANZA. Wielu animatorów wykorzystuje pedagogikę cyrku w swojej pracy z ludźmi jako element aktywizujący, zachęcający do uczestnictwa.